Cryptorchidie betekent dat één of beide testikels niet zijn ingedaald in het scrotum. Hierdoor is maar één of helemaal geen testikel voelbaar aan de buitenkant. De niet ingedaalde testikel is in de buik of soms het lieskanaal geblevenIn deze informatiebrief lichten we de gevolgen voor de reu toe. 

Cryptorchidie komt regelmatig voor. Normaal dalen de testikels in de eerste levensweken van de pup vanuit de buik in tot het scrotum. Door een afwijkende ontwikkeling blijven soms één of beide testikels in de buikholte of in het lieskanaal. Het is afwijkend als de testikel(s) op 9 weken leeftijd nog niet zijn ingedaald, maar soms komen ze later alsnog in het scrotum terecht. Als op een leeftijd van een ½ jaar één of beide testikels niet zijn ingedaald, dan zal dit later ook niet meer gebeuren.  

Is het een probleem als de testikels niet zijn ingedaald? 
Reuen met niet ingedaalde testikels zijn minder vruchtbaar. Omdat het hier een erfelijke afwijking betreft, is het sterk af te raden om een cryptorche hond te gebruiken als dekreu. Dit geldt ook als de testikels vertraagd (na 9 weken leeftijd) indalen.  

Indien het gewenst of medisch noodzakelijk is om een reu te castreren, is dit lastiger als de testikels niet zijn ingedaald. Bij oudere reuen komen tumoren in de testikels voor en bij niet ingedaalde testikels gebeurt dit nog iets vaker dan bij wel ingedaalde testikels. Het probleem met een testikel die nog in de buikholte zit, is dat een eventuele tumor minder opvalt en daardoor later wordt ontdektDe tumor kan dan al een stuk groter zijn, hormooneffecten hebben en in kwaadaardige gevallen uitgezaaid zijn. Als een testikeltumor op tijd ontdekt wordt is de prognose na verwijderen van de testikels meestal goed.  

Moet ik een testikel die in de buikholte van mijn hond zit laten verwijderen? 
Vroeger werd vaak verteld dat het laten weghalen van een testikel in de buik meer risico met zich meebrengt dan het laten zitten. Tegenwoordig zijn de narcosetechnieken in onze klinieken echter zodanig verbeterd dat een gezonde hond een erg klein risico op complicaties heeft. Ook de operatie techniek is met de introductie van kijkoperaties (laparoscopie) enorm vooruit gegaan. Vitwee sneetjes kan de testikel op een voor de hond weinig belastende manier worden verwijderd. Als elk risico op testikeltumoren vermeden moet worden adviseren we daarom laparoscopische verwijdering van de niet ingedaalde testikel. Uiteraard kunnen wij de hond ook nog op de traditionele manier opereren via een snee, maar dit geeft de hond meer ongemak na de operatie.  

Het alternatief voor operatie is nauwkeurige monitoring. Met echografisch onderzoek kan de testikel in de buik beoordeeld worden. Deze testikels zijn echter niet altijd eenvoudig te vinden en te beoordelen, daarom heeft beoordeling door een veterinair radioloog de voorkeur. Het is niet precies bekend hoe snel een testikeltumor zal groeien, daarom is lastig te zeggen hoe lang een testikel in de buik onschuldig blijft en is frequente controle het advies. 

Hoe gaat de laparoscopische verwijdering van een abdominale testikel? 
Aan het begin van de operatie wordt de buik gevuld met koolzuurgas. Vervolgens worden er twee buisjes ingebracht voor de camera en de tangetjesDe testikel wordt opgezocht; als er geen tumor in groeit is deze meestal een stuk kleiner dan een normale aan de buitenkantNadat de zaadstreng en de bloedvaten met een speciale tang zijn dicht gebrand en doorgenomen, kan de testikel worden verwijderd uit de buikDe sneetjes worden vervolgens met inwendig oplosbare hechtingen gesloten. 

Als slechts één testikel niet ingedaald is kan eventueel alleen deze verwijderd worden, waarbij de normale testikel in het scrotum blijft. Dit is een goede optie als er geen andere reden voor castratie was zoals ongewenst gedrag of hormoongebonden ziekten.