Tumoren in de mondholte komen veelvuldig voor. Meestal betreft het dieren vanaf middelbare leeftijd, maar ook bij jonge dieren worden af en toe tumoren in de bek aangetroffen.

De manier waarop een tumor in de bek zich gedraagt, is erg afhankelijk van het type tumor. Er zijn tumoren die goedaardig zijn en nauwelijks groeien. We zien vaak een uitpuilend stuk tandvlees en het dier lijkt er geen enkele hinder van te ondervinden. Er komen ook tumoren voor, die zeer snel in grootte toenemen en die erg in de omringende weefsels ingroeien.

Dergelijke tumoren zijn vaak alleen met radicale middelen te bestrijden. Daarbij moet gedacht worden aan het (chirurgisch) ruim verwijderen van de tumor. Dat betekent soms dat ook een gedeelte van de kaak opgeofferd moet worden. Soms is het nodig om na te behandelen met ofwel bestraling ofwel een chemo-kuur.

De enige manier om er achter te komen of een bultje in de bek goedaardig (benigne) of kwaadaardig (maligne) is, is door pathologisch onderzoek van het weefsel. Er zal daartoe een biopt genomen dienen te worden.

In de diergeneeskunde wordt bij de diagnostiek van “bulten” vaak gebruik gemaakt van zgn. “dunne-naald aspiratie biopten”.  Dat wil zeggen dat er in een bult geprikt wordt en er cellen ter onderzoek worden opgestuurd. Dunne naald biopten van processen in de bek blijken in de praktijk heel vaak miswijzingen te geven en zijn dus onbetrouwbaar.

Verstandiger is het om geen celonderzoek, maar weefselonderzoek te doen. Dat betekent dat we met een soort “appel-boor” een wat groter gedeelte van het weefsel wegnemen. Dat betekent uiteraard, dat het dier een roesje moet ondergaan. Soms is het verstandiger de bult in zijn geheel te verwijderen en ter onderzoek op te sturen. Dergelijk histologisch (=weefsel) onderzoek dient te gebeuren in specialistische laboratoria.

Voorbeelden:

 

Kwaadaardig gezwel bij de tongbasis van een kat.De kat is 2 maanden na verwijdering van de tumor alsnog ge-euthanaseerd, omdat hij niet meer kon eten.
 
 
Goedaardig gezwel achter de achterste onderkaakskies bij een hond. Na chirurgische verwijdering is de tumor niet meer teruggekomen.

 

Het op het oog inschatten of een proces in de bek goed- of kwaadaardig is, is onmogelijk! Laat u dus nooit in slaap sussen met de uitspraak, dat een bultje wel goedaardig zal zijn; dat is NIET te zeggen!

Een verwaarloosde maligne tumor in de bek is dan soms niet meer te genezen!

 

U begrijpt dat vroeg-diagnostiek bij gezwellen in de bek van groot belang is.

Hoe eerder we ingrijpen, hoe beter. Kijk daarom zelf af en toe in de bek van uw hond en controleer de mondholte op afwijkingen. Een gewaarschuwd mens telt voor twee!