Wat is rattengif?
Rattengif is een verzamelnaam van stoffen bedoeld ter verdelging van ratten en muizen. Rattengif bestaat meestal uit kleine zakjes met gekleurde korrels, eventueel verstopt in een doos of koker.

Wat zijn de gevolgen van rattengif?

Vergiftiging met rattengif komt het meeste voor bij honden als zij het gif of een vergiftige rat/muis opeten. De werking van rattengif is meestal gebaseerd de stof Coumarine. Deze stof verstoort de activatie van vitamine K, een belangrijke stof in de bloedstolling. Zonder Vitamine K kunnen er al door geringe schade grote (inwendige) bloedingen ontstaan, die indien ze niet tijdig en adequaat behandeld worden, levensbedreigend zijn.

Klinische symptomen rattengif vergiftiging

Klinische verschijnselen kunnen 1-5 dagen na opname van het rattengif optreden. De ontlasting kan een ongebruikelijke kleur hebben vanwege de kleurstoffen verwerkt in het product (vaak groen of blauw). In eerste instantie worden meestal aspecifieke symptomen gezien als sloomheid, zwakte, slecht eten, benauwdheid en hoesten. Ten gevolge van inwendige of uitwendige bloedingen kan dit zich ontwikkelen tot ernstige en zelfs levensbedreigende situaties.

Wat moet ik doen als mijn hond/kat rattengif heeft gegeten?

Als u denkt dat uw dier rattengif gegeten heeft, is het belangrijk zo snel mogelijk contact op te nemen met uw dierenarts. Indien u binnen enkele uren bij de dierenarts bent, zal er geprobeerd worden het dier te laten braken om zo veel mogelijk gif uit het lichaam te verwijderen. Voor het deel dat achterblijft krijgt u actieve kool (Norit) mee om de gifstoffen uit het maag-darmkanaal weg te vangen. Afhankelijk van hoeveel en wanneer het dier gif op heeft zal de dierenarts beslissen of er bloedonderzoek wordt gedaan en of gebruik van medicatie nodig is. Omdat de moderne gifsoorten meestal lang werken is soms lange ondersteuning noodzakelijk. Om te controleren of de bloedstolling goed blijft functioneren is regelmatige bloedcontrole nodig. Als het dier ernstige symptomen heeft ontwikkeld door bloedverlies is soms opname voor infuus of een bloedtransfusie noodzakelijk.