Wat is het MDR1-gen? 
Het Multi Drug Resistent(MDR)-gen heeft een belangrijke functie in de bescherming van het centraal zenuwstelsel tegen gifstoffen en geneesmiddelen die in de bloedbaan circuleren. Bij een aantal rassen werkt deze barrière niet goed door een mutatie in het MDR-1 gen. Dit kan een overgevoeligheidsreactie opleveren bij gebruik van een aantal medicijnen. 
Welke rassen lopen risico?
De MDR-1 mutatie is al jaren bekend bij de Collies (oa Border Collie, Bearded Collie), maar ook bij andere rassen zoals de Australian Cattle Dog, Kelpie, Nova Scotia Duck Tolling retriever (Toller), Pinchers, Sheepdogs (oa Old English Sheepdog, Sheltie en Bobtail), Schapendoes, Langharige Whippets, Zijde windhonden, McNab dog, en herders (oa Australian Shepherd, Schotse Herder, Duitse Herder, Zwitserse Herder) is de afwijking vastgesteld. Kruisingen van bovengenoemde rassen kunnen ook dit defect hebben.
Om welke medicijnen gaat het? 
Van een aantal medicijnen staat vast dat ze problemen kunnen geven bij honden met een MDR1-gen defect. Daarnaast bestaan er een aantal medicijnen waarvan dit vermoed wordt. De dierenarts is op de hoogte van welke medicatie in deze risicogroepen vallen.
In de lijst van risicogeneesmiddelen zitten ook een aantal middelen die gewoon verkrijgbaar zijn bij de drogist of de dierenspeciaalzaak. Een voorbeeld hiervan is Imodium® tegen diarree en het verdovende middel Acepromazine dat vaak wordt gebruikt voor bestrijden van vuurwerkangst of angst voor autorijden. Niet alleen geneesmiddelen maar ook ontwormingskuren en ontvlooiingsmiddelen kunnen gevaarlijke stoffen bevatten. Wij raden u daarom aan deze middelen bij uw dierenartsenpraktijk te kopen, zodat de dierenarts weet wat uw dier binnen krijgt en u kan adviseren welke middelen veilig zijn om te gebruiken bij uw dier.
Wat gebeurt er als mijn hond dit defect heeft en een risico-medicijn heeft gehad?
Honden met een afwijking in het MDR1-gen kunnen neurologische symptomen vertonen wanneer er risico-medicijnen worden toegediend. De meest voorkomende symptomen zijn: overmatig speekselen, braken, zwakte in de poten, spiertrillingen, epileptiforme aanvallen, spijsverterings- en ademhalingsstoornissen en kunnen in coma raken en zelfs overlijden. De ernst van de verschijnselen is mede afhankelijk van de gebruikte dosering.
Hoe komt mijn hond aan dit MDR-gendefect?
Een hond wordt met deze aandoening geboren. Van beide ouders krijgt de hond 1 gen mee.  Dat geeft 3 mogelijkheden:
  1. Uw hond is “vrij” (heeft 2 gezonde genen mee gekregen) >  uw hond zal bij gebruik van de risico-geneesmiddelen geen overgevoeligheidsreactie vertonen en kan de afwijking niet doorgeven aan de volgende generatie.
  2. Uw hond is “drager” (1 gezond en 1 defect gen) > uw hond kan een overgevoeligheidsreactie vertonen op de risico-geneesmiddelen, maar dit hoeft niet. Ook kan het afwijkende gen aan de helft van zijn nakomelingen worden doorgeven.
  3. Uw hond is “lijder” (heeft twee defecte genen mee gekregen) > uw hond heeft een grote kans op het vertonen vergiftigingsverschijnselen bij toediening van risico-geneesmiddelen. Lijders geven het defect door aan al hun nakomelingen.

Hoe weet ik of mijn hond het gendefect heeft?
Voor alle risico rassen raden wij aan om de hond te laten testen. Hiervoor wordt dan door de dierenarts wat bloed afgenomen of een swab genomen van het wangslijmvlies en opgestuurd naar het laboratorium.. Hierbij wordt duidelijk of uw hond “vrij”, “drager” of “lijder” is. Het is dus niet zo dat alle honden van genoemde rassen niet tegen deze medicijnen kunnen, dat is afhankelijk van de uitslag!
Waarom zou ik mijn hond laten testen?
Het is raadzaam uw hond te laten testen op dit gendefect wanneer u in het bezit bent van een van bovenstaande rassen of wanneer uw hond overgevoelig reageert op een bepaald medicijn. Dit biedt dan ook meer geruststelling bij het gebruik van medicatie in de toekomst.